Kalender

Vrijdag 14 december
Clinic Metaforum

Maandag 17 december
Kerst diner

Donderdag 20 december
Foute Kerst-Truien tra...

Donderdag 27 december
Trainingskamp

Dinsdag 8 januari
Introtraining

Contact

E.S.S.V. Isis
O.L. Vrouwestraat 1
5612 AW Eindhoven


IBAN: NL14 INGB 0003 6838 28

Social Media

Trainingsuren

Winter (oktober - maart)
Schaatsen:
Dinsdag 18:30-19:45 uur
Donderdag 18:30-19:45 uur

Zomer (maart - oktober)
Droogtraining:
Dinsdag 18:30-20:00 uur
Studentensportcentrum
Trainers: Martien en Olga

Fietsen:(maart - september)
Donderdag: 18:30-20:30 uur
Locatie: Studentensportcentrum
Trainers: Squadra Veloce

Super Prestige Klassement

Welkom

Welkom bij de Eindhovense Studenten Schaats Vereniging Isis!

Met bijna honderd actieve leden is Isis een erg gezellige vereniging waar in de winter veel geschaatst en in de zomer lekker gefietst en gedroogtraind wordt.

In oktober gaat het schaatsseizoen weer van start en kunnen we weer naar hartenlust schaatsen! Tot dan zullen er zomertrainingen zijn. Nieuwe leden zijn hierbij van harte welkom! Wil je graag een keer mee trainen? Stuur dan een mailtje naar het bestuur, of je kunt natuurlijk ook meteen lid worden!


Kalender

Vr 14 dec Clinic Metaforum
Ma 17 dec Kerst diner
Do 20 dec Foute Kerst-Truien tra...
Do 27 dec Trainingskamp
Di 8 jan Introtraining

Foute Kerst-Truien training: do 20 dec 18:30 — 20:00

Omdat het bijna kerst is mogen we eindelijk weer de lelijkste trui die we hebben aantrekken en hoe langer we hem mogen gebruiken hoe beter. Daarom hebben wij deze training benoemt tot 'Foute kersttrui training' zodat je hem ook tijdens het sporten niet hoeft uit te doen!


Nieuws

Crisis

di, 11/12/18, 14:32 | Linda | Bestuur | 0 7

Het IUT teamsprint, dit was het moment om te shinen in een formatie van 3 personen waarbij elke ronde de eerste persoon afvalt. Op zaterdag avond 8 december arriveerde het team Isijsje, bestaand uit Linda, Saskia en Esmée, bij de tunnel van Rotterdam om voor Isis te strijden. Nadat de loting bekend was, konden we starten met de voorrondes.

Wij bleken wel wat moeite te hebben met het starten, het was pas op het moment dat wij onze tegenstanders naar de start zagen gaan dat we realiseerden dat we al klaar hadden moeten staan aan de andere kant van de baan. Met een snelle sprint en het klaarmaken binnen 1 seconde hadden we direct een adrenaline boost.

De eerste tegenstander bleek tevens onze meest geduchte concurrent voor de titel. De snelheidsduivELS reden net 1 tiende sneller, de spanning voor de rest van het toernooi zat er gelijk goed in. De tweede rit in de voorrondes wisten we dat we op tijd bij de start konden staan en sneller konden rijden. De rit liep fantastisch en we reden de snelste tijd van alle dames A in zowel de voorrondes als de finale met een tijd van 1.43. Op naar de finale voor plek 1 en 2 tegen, je raadt het al, de snelheidsduivELS.

Na de warmte weer even op te hebben gezocht met het brullende weer, stonden we voor een derde keer aan de startlijn in ons mooie team van 3. De benen waren moe, een medaille was al op zak, maar we konden nog strijden voor die gouden plak. Met weer een minimaal verschil van 2 tienden wist Linda na 3 ronden net haar schaats eerder over de lijn te krijgen dan de rijder aan de overkant. Het was een fantastische wedstrijd, de sfeer zat er goed in en de pop-up baan van Rotterdam heeft er weer een succes van gemaakt. Met wat karaoke hebben we de terugreis in de auto 's nachts volbracht, wat een heerlijke dag.

Tot snel op het ijs,
Team isijsje

Lees meer...Verberg

zo, 25/11/18, 18:57 | Stijn | Redactioneel | 0 11

Whats up SPEED'IS'!

These years passed so fast, so many great memories! After the warm welcome of the board members (these crazy lovely people) I could not know that I was gonna start one of my best adventures! Lots of smiles later, I have witnessed generous people working hard for others, giving a lot of their free time, I have seen friends kissing, bleeding (3 small drops), partying, cheering, bouncing and crushing (ice bouncing football), sending roses and love letters, sliding on their blades with a smile, or on their butt still with a smile, even the long freeeezing winter nights felt less cold.

You have blessed me with great surprising gifts: drinks, bottle of wine, a ninja beanie! a sweater, a delicious chocolate tab! A lovely postcard from Australia! roses, warm words, mugs, hugs and hands shakes, advises and knowledge, amazing framed collection of pictures, a heart-warming good bye ceremony...

Thank you great people from E.S.S.V. Isis for the Love, keep going faster and faster, I had the feeling to have a family in the NL, succes voor 2018-2019!

Your Frenchy Guillaume.


Bijgevoegde foto alleen zichtbaar indien ingelogd.

Lees meer...Verberg

wo, 05/12/18, 16:44 | Filipe | Wedstrijden | 0 4

Op dinsdag 4 december is er in Eindhoven een wedstrijd verreden. Er zijn de volgende afstanden gereden: 500m, 1000m, 1500m. Deelnemers waren: Bouke, Thomas, Tade, Floris, Roel, Eva-Britt, Joep, Catherine, Edwin, Bjorn, Maite, Mannes, Saskia, Krijn, Nils, Frank, Stijn, Linda, Rutger, Dorus.

Bekijk de volledige uitslag!

za, 29/09/18, 13:34 | Stijn | Redactioneel | 0

Op zaterdag 22 september reisden 9 Isisianen af naar het hoge noorden voor een geneugelijk weekendje zomerijs.

Met rood doorlopen ogen, een prominent aanwezige kater en het nodige slaaptekort van het memorabele MomenTUm feest de dag ervoor stapten ze deze zaterdag ochtend rond brunchtijd in de auto of trein op weg naar Ljouwert (in de volksmond ook wel bekend als Leeuwarden). In de auto en de trein kon de roes uitgeslapen worden om fris en fruitig de schaats-capabiliteit van Isis te vertegenwoordigen. Het ijs was snel en lag er mooi bij, hier werd dan ook dankbaar gebruik van gemaakt door de aanwezige schaatsverenigingen die (voor sommige) hun eerste meters op de ijzers weer konden maken. Helaas gold dit niet voor ieder aanwezige Isisiaan en konden bepaalde mensen zonder goed functionerende schaatsen slechts watertandend en wegdromend bij het intense verlangen naar het snelle ijs van de Elfstedenhal langs de kant staan. Gelukkig stond er meer op het drukke programma en konden de handen na een gezellige picknick lunch op de parkeerplaats van de Elfstedenhal alweer warm gemaakt worden voor de verassingsactiviteit.

Natuurlijk staat integreren bij de NSSU hoog in het vaandel, dit was dan ook zeker prioriteit bij het uitzoeken van de verassingsactiviteit. Tijdens het peddelen in een kano of op een SUP-board over de grachten van de pittoreske binnenstad, kon er gezellig gekletst en gelachen worden met de mensen van de verschillende verenigingen.

Uiteraard bleef het hier niet bij en was er nog zorgvuldig een avondprogramma ontwikkeld. De georganiseerde kroegentocht langs drie kroegen in Leeuwarden bracht wederom een memorabele avond teweeg. Een groot aantal goudgele pretcilinders, shotjes, ad wedstrijden, foute hits en het zoveelste adtje wat de voorzitster van de NSSU aangenaaid werd, kon de avond vertrouwd bij de Febo met een diagonaaltje of kipburger afgesloten worden.
De volgende dag kon het pils op het ijs er weer langzaam uitgezweet worden waarna er na een kopje koffie de lange terugweg naar het warme zuiden begonnen kon worden. Al met al, een erg geslaagd weekend zomerijs!

Lees meer...Verberg

wo, 05/12/18, 00:39 | Tjeerd | Foto's | 1 13

Er is een nieuw fotoalbum toegevoegd! Het album "IIW 2" bevat 65 nieuwe foto's, genomen op 5 december.

Bekijk alle foto's in dit album!

za, 23/06/18, 18:45 | Mannes | Redactioneel | 0 11

Het is zover, zaterdag ochtend 16 juni, Amsterdam - Parijs staat nu echt voor de deur. Vreemd hoe het eerst zo ver weg leek. Mijn lichaam was al de hele week steeds onrustiger geworden, maar moest de explosie nog even inhouden.

Of het de rust, de spanning of het koolhydraten stapelen was weet ik niet, maar de start kon me niet vroeg genoeg beginnen. Fysiek was ik er klaar voor, dat wist ik, maar hoe ga je al dat eten verwerken? Hoe ga je een hele nacht door fietsen? En de grote vraag van iemand met Mankes als bijnaam is: blijf ik heel?

Met een tot de nok toe volgeladen auto met wielen en tassen op schoot kwam team Op Dreef tot het Eijnden (Joep en ik) met de volgploeg Anke en Ronald (vriend van Joep) aan in Amsterdam. Kai(ervaringsdeskundige van Lacustris) zei al lachend dat dit het rotste uur van heel de reis zou worden. Er is dan ook nog zoveel te doen! Naast omkleden en spullen pakken vooral eten, zeiken, schijten en repeat. Uiteindelijk was daar het verlossende startschot waar iedereen achter elkaar naar het kanaal stormde om een paar uur tegen de wind in te knallen.


Bijgevoegde foto alleen zichtbaar indien ingelogd.

Het is heerlijk hoe iedereen elkaar op aan het jagen is, want nu iedereen nog bij elkaar is wil je ze niet uit het zicht verliezen. Posities worden een beetje verwisseld, tempo's worden ingeschat, maar vooral andere routes en tussenstops zorgden ervoor dat je ineens alleen was. 4 teams lagen intussen al aardig voor op de rest, waar team Sonic (Rutger en Ron) en wij in strijd waren met Pelle en Luuk van Lacustris en een team van SKITS. Het was een beetje gissen of je voor of achter lag, maar soms kwamen we ineens een ander team of hun volgwagens tegen.

Met een heerlijk zonnetje hadden we ineens Breda al bereikt met een snelheid van zeker 31 km/h. Dwars door Breda was misschien de kortste weg en als je stoplichten kon negeren misschien ook de snelste, maar al dat stoppen en draaien begon ons vooral te frustreren. Ook in België liepen de frustraties hoog op door verschrikkelijke fietspaden die je dwongen op de weg te fietsen en vervolgens door auto's te worden nagetoeterd, middelvingers te ontvangen en van je sokken gereden te worden. Ook in Antwerpen hadden ze besloten eens wat aan de weg te doen, maar dan ook meteen alles overhoop te gooien. Al dat keren en draaien afgewisseld met door mensenmassa's rammen was ook niet goed voor de gemoedsrust en de gemiddelde snelheid. Met een lekke band en een afgesloten brug, die we gelukkig te voet nog over konden, dachten we eindelijk de grootste problemen wel gehad te hebben. Goed dat we niet wisten wat er nog komen ging...

Terwijl onze lieftallige volgploeg ons na 190km weer blij aan het maken waren met eten en drinken zagen we 2 teams langskomen. Rutger wisten we achter ons te liggen, dus we lagen vooraan! Nu we dit wisten moesten we snel de achtervolging in! Vol motivatie knalden we in fors tempo door, maar toen sloeg het noodlot toe... Valpartij! Een vaag kruispunt in combinatie met een ligstuurtje veroorzaakte een kop-staart botsing, waar vooral Joep gehavend was, maar gelukkig wel verder kon. Een groter probleem was mijn achterwiel, die een flink slag opgelopen had. Met de remmen open zetten en verder rijden kwam onze volgploeg achter ons aan met een reservewiel. Ware het niet dat de cassette vast zat en die niet gebruikt kon worden... Het wiel was daarvoor nog gewoon gebruikt, dus wat er mee gebeurd is weet ik niet. Maar toen eindelijk het kromme wiel er weer in zat kwamen daar ineens Rutger en Ron aan. Het balen dat ze ons bijgehaald hadden werd al snel omgezet in blijdschap, omdat we hun reservewiel mochten gebruiken! Met wat logistieke en technische uitdagingen werd het wiel uitgewisseld door de volgploegen en konden we verder op een goed wiel. Dan merk je ineens weer wat voor verschil dat maakt...


Bijgevoegde foto alleen zichtbaar indien ingelogd.

De avond begon in te vallen en we vonden nog wat tijd om plaatjes te schieten met de ondergaande zon in het prachtige Waalse landschap. Genieten! De Belgen wilden nog wel graag een duidelijke grens maken met Frankrijk. De laatste 3 km voor de grens hebben ze met een helikopter wat stenen naar beneden gegooid en dat was onze weg. In het donker over deze kasseien knallen met wat gevoelige billetjes was al wat minder, maar toen ik ineens een knal hoorde en abrupt stilstond was mijn liefde voor de kasseien snel verdwenen. De spaak was uit mijn voorwiel geknald en liet een net zo mooi slag als mijn achterwiel achter. Spaak maar vast getaped en weer zwabberend door naar onze avondmaaltijd stop. Ja, het was om 12 uur, na 300 km tijd voor een lekkere warme pasta en soep!


Bijgevoegde foto alleen zichtbaar indien ingelogd.

Met een volle maag en warme kleding vielen we het lange donkere deel van de nacht aan. Hier werd het voor mij steeds zwaarder, waar het voor Joep steeds makkelijker leek te gaan. Joep reed nog soepel op kop, waar ik half slapend achter hem aan reed. He kut, lig ik weer 20 meter achter... Het was mezelf in mijn gezicht slaan en van alles proberen om wakker te blijven, maar continu lag ik weer achter en moest ik er weer naartoe rijden. Het hielp ook niet dat mijn maag-darm stelsel zich steeds meer begon te verzetten, waardoor een koffie er ook echt niet in kon. Ook een poging tot een Dumoulin gaf geen verlichting, dus dan maar door kachelen.


Bijgevoegde foto alleen zichtbaar indien ingelogd.

We gingen nog steeds in een lekker tempo, maar onze goede verlichting was ook in het vizier gekomen van 2 jagers. Als uit het niks kwamen Pelle en Luuk opduiken. Daar konden we natuurlijk niet voor afhaken en ons tempo werd ook opgeschroefd. Zeker toen we een klimmetje op reden werd het koers. Om en om werd er met krachten gesmeten, tot bij mij het limiet wel echt bereikt was. Met lampjes die steeds verder weg reden begon het langzaam aan toch licht te worden en kwamen we dichter bij Parijs in de buurt. Het beste was er al wel af, zeker na die krachtsinspanning, maar we wisten al dat we het zouden halen. Gelukkig was het in de vroegte nog druk over de grote autowegen richting Parijs. Waar andere teams met bescherming van de volgwagen doodsangsten uitstonden konden wij prima Parijs binnenrijden. Dan kom je er wel achter wat een enorme wereldstad het is, want vanaf de buitenwijken tot de Eiffeltoren ben je nog zeker 15 km over allemaal kruisingen heen en het crossen. Maar uiteindelijk waren we na deze lange, helse tocht aangekomen in Parijs!


Bijgevoegde foto alleen zichtbaar indien ingelogd.

Gelukkig hadden wij bedacht dat we dit gevierd moest worden met bubbels en hadden we het goed geheim weten te houden voor de volgploeg! Vooral leuk dat de volgploeg hetzelfde had bedacht en de organisatie blijkbaar ook voor elk team een flesje had ingekocht. Zo stonden we dus met 3 flessen bij de Eiffeltoren op de vroege ochtend en voelde ik het al hangen na het kleine bodempje dat overgebleven was.

Het was echt een ongelofelijke ervaring, die we niet snel zullen vergeten! Het was niet zonder slag of stoot, wat het misschien nog wel epischer maakt voor ons. Vooral de volgende dag in Parijs staan was een onwerkelijk gevoel. Het is nog steeds nagenieten en het smaakt gek genoeg naar meer. Of het nog een keer Amsterdam - Parijs zal worden weet ik niet, maar ik zie mezelf in ieder geval nog eens zo'n uitdaging aangaan! En mocht je zelf twijfelen het te doen, zeker doen!


Bijgevoegde foto alleen zichtbaar indien ingelogd.

Lees meer...Verberg

zo, 02/12/18, 17:18 | Hugo | Wedstrijden | 0 1

Op zondag 2 december is er in Groningen een wedstrijd verreden. Er zijn de volgende afstanden gereden: 1000m, 5000m. Deelnemers waren: Bavo, Emma, Esmée, Filipe, Hugo.

Bekijk de volledige uitslag!

di, 22/05/18, 22:57 | Mannes | Redactioneel | 0 9

Habari ?!

Ik kan het zelf niet echt geloven maar ondertussen zit ik al 3,5 maand in Tanzania en heb ik nog maar een kleine twee maanden te gaan. Daardoor heb ik nu al voor de tweede keer wielerkamp moeten missen, maar veel spijt heb ik daar niet van hihi. Zelf heb ik namelijk ook al een heleboel gave dingen gedaan

Mijn reis begon op het vasteland in Arusha waar meer studenten vanuit dezelfde organisatie zitten, hier zou ik een weekje zijn om de trainingen vanuit de organisatie te kunnen bijwonen en daarna zou ik weer vertrekken richting Zanzibar. Die eerste week wel nog een paar mooie plekjes van het vasteland mee kunnen pakken zoals de hotsprings (met Dr. Fish visjes) en een korte safari trip naar Tarangire National Park, met heel veel olifanten.



Bijgevoegde foto alleen zichtbaar indien ingelogd.


Bijgevoegde foto alleen zichtbaar indien ingelogd.


Vervolgens dus vertrokken naar Zanzibar, waar het toch allemaal wat schraler is dan ik verwacht had. De stranden zijn prachtig maar Stone Town zelf ziet er slecht onderhouden en vies uit. Wellicht ook de reden dat ik na 3,5 maand nog steeds geen rondje ben gaan lopen om foto's te maken, die houden jullie dus nog van me tegoed.

Anyway, de hele reden waarom ik hier ben is om stage te lopen in het ziekenhuis. Ik loop stage in het Tasakhtaa Global ziekenhuis, wat hier is neergezet door Indiërs. Het ziekenhuis is nu drie jaar oud, wat dus vrij jong is, en dat is ook wel te merken aan de structuur. En daar bedoel ik mee dat die nergens te bekennen is. Dat maakte het voor mij erg lastig om mijn draai te vinden, maar ondertussen is dat wel gelukt op de derde verdieping. Daar zit de algemene medische en chirurgische afdeling dus hier komen veel verschillende casussen langs wat heel leerzaam is. Een tijdje terug heb ik mijn tussenbeoordeling gehad en stage is heel tevreden en over een weekje komen twee docenten van Fontys langs en dan hoop ik dat ik hen daar ook van kan overtuigen... De mensen hier zijn namelijk al snel tevreden en zullen nooit kritiek geven op een mzungu (een blanke). Buiten dat, zijn de collega's super aardig en helpen ze me als ik ergens niet uit kom, zoals infuus prikken, waar ik kei hard in faal


Bijgevoegde foto alleen zichtbaar indien ingelogd.

Anyway, buiten stage bestaat er ook nog een leven op Zanzibar! En een heel leuk leven! In de eerste weken zag ik het allemaal niet zo zitten maar ondertussen heb ik een aantal hele toffe mensen leren kennen van over de hele wereld en daar ga ik vaak dingen mee doen. Ook heb ik nu twee Nederlandse huisgenootjes en met één van de twee kan ik supergoed overweg dus dat is wel fijn en die ander is echt een ramdebiel, maargoed. Op z'n minst gebeuren er nu op zijn zachts gezegd interessante dingen in ons huis haha.

Halverwege april waren we alle drie weer in Arusha en daar zijn we met nog drie andere meiden op Safari geweest naar de Serengeti en de Ngorongoro Crater, wat echt suuuuuuper vet was. In vergelijking met Zuid-Afrika kan ik wel zeggen dat Tanzania het safari walhalla is! De Big 5 heb ik helaas niet allemaal kunnen spotten omdat de luipaarden denk ik te lui () waren om zich te laten zien. Maar in plaats daarvan vind ik de cheetah een goede vervanger!


Bijgevoegde foto alleen zichtbaar indien ingelogd.


Bijgevoegde foto alleen zichtbaar indien ingelogd.

Buiten de safari ben ik ook nog een schildercursusje gaan doen, heb ik een mountainbike tripje gedaan naar Lake Manyara en zijn we naar de BBB geweest. En nee, ik ben niet even op en neer gevlogen voor de Buik Benen Billen les op het SSC, maar we zijn naar de Bananen Bier Brouwerij geweest. Dit smaakte niet eens zo heel gek, met maar liefst 1,5% alcohol haha. Op Zanzibar heb ik al meerdere Full Moon Party's onveilig gemaakt en heb ik alle toeristische plekjes wel gehad. Afgelopen weekend heeft de crew zich daarom richting Dar es Salaam verplaatst en daar hebben we ook een topweekend gehad aan zee. Ook het snorkelen is erg mooi en dan zie je heel veel visjes die je herkent uit Nemo, dus dat is wel leuk. Ik heb denk ik zo'n 20 minuten een dory visje gestalkt omdat ik met em op de foto wilde, speciaal voor Dorus, en het is semi-gelukt, see for yourself


Bijgevoegde foto alleen zichtbaar indien ingelogd.


Bijgevoegde foto alleen zichtbaar indien ingelogd.


Bijgevoegde foto alleen zichtbaar indien ingelogd.


Bijgevoegde foto alleen zichtbaar indien ingelogd.

Verder mis ik het schaatsen en sporten in zijn algemeen wel. Tot nu toe ben ik 5 keer naar de aerobics les geweest en verder doe ik dansjes tijdens het uitgaan (stilstaan gaat niet met deze muziek) and that's it. Echter zweet ik me hier standaard iedere dag kapot door de hoge luchtvochtigheid dus wellicht dat dat ook meehelpt. Ik kijk er wel weer naar uit om thuis als het koud is lekker onder je dekentje te kunnen liggen, of om lekker op de fiets te kunnen stappen en een rondje te fietsen, om niet door iedereen aangesproken te worden op straat, om weer oneindig veel kaas te kunnen eten en om überhaupt normaal boodschappen te kunnen doen met muziek in je oren. Zanzibar heeft heel veel mooie dingen, maar de cultuur is echt een no go voor mij. Op vrijdag begint de Ramadan en dan zijn heel veel winkels dicht, dus dan kom je letterlijk niet meer aan eten. Dus dat wordt een lichtelijk probleem voor mij aangezien ik hier uiteraard niet aan mee ga doen en na 3 uur zonder eten al afkickverschijnselen krijg....

Maargoed, als zij het kunnen, moet ik het ook wel overleven. Ik kijk in ieder geval wel al uit naar het suikerfeest waar eindeloos gekaand mag worden! Aan dat deel van de Ramadan doe ik dan natuurlijk wel weer mee

Ik kan nog zo veel meer typen luitjes, maar ik kan me voorstellen dat jullie ook betere dingen te doen hebben. Mocht dit niet zo zijn, dan is hier nog meer te lezen: link

Halverwege juli ben ik weer terug om jullie te vervelen met mijn blijheid!

Kusjessss uit het regenachtige Zanzibar! Met iedere avond weer een andere mooie zonsondergang


Bijgevoegde foto alleen zichtbaar indien ingelogd.


Bijgevoegde foto alleen zichtbaar indien ingelogd.

Lees meer...Verberg

zo, 02/12/18, 10:46 | Rutger | Wedstrijden | 0 2

Op zaterdag 1 december is er in Eindhoven een wedstrijd verreden. Er zijn de volgende afstanden gereden: 500m, 100m, 300m, 1000m, 1500m, 3000m. Deelnemers waren: Dorus, Mannes, Linda, Rutger, Anke, Kim.

Bekijk de volledige uitslag!

di, 08/05/18, 19:18 | Mannes | Redactioneel | 2 11

néih hóu Leute!

Ik ben zo gek op het oosten, kan niet Oostelijk genoeg! Ik doe alleen geen stage maar een exchange, dus ik zit gewoon nog te studeren en m'n punten binnen te sprokkelen. Maar daar zijn we dan, Hong Kong! Hong Kong is voor Azië een jonge metropool met, vergeleken met de grotere broers van deze grote moderne stad, 'maar' 7.2 miljoen inwoners. Voor een nuchtere Nederlander die nog niet buiten de veilige oevers van Europa was getreden was het wel een behoorlijke cultuurshock. Het aanpassen ging echter heel snel en alle rijst, de chaos in het verkeer, de grootte drukte overal en het feit dat ik toch best op val tussen de kleine mensen wende snel. Zelfs de skills om met 2 stokjes te eten heb ik me eigen gemaakt, je maakt wat mee.

Het voordeel van een exchange is dat je aankomt in een vreemde omgeving samen met een groot aantal andere mensen die in het zelfde schuitje zitten. Nieuwe mensen leren kennen was dus ook geen groot probleem en ik hou er vriendschappen van over de hele wereld aan over! Samen met deze mensen ben ik alles wat Hong Kong te bieden heeft aan het ontdekken, en dat is een hoop. Met een half uurtje reizen kan je al ergens in de middle of nowhere een berg aan het bewandelen zijn. Van ruige landschappen tot bizarre uitzichten op de binnen stad, surfen en camperen op afgelegen stranden en de spectaculaire skyline, Hong Kong heeft echt heel veel te bieden. Wat ook een fijne bijkomstigheid is dat de vliegtickets naar andere landen (redelijk) goedkoop zijn vanaf hier. Cambodja en Borneo heb ik al af mogen strepen, en wellicht komt er nog een klein tripje aan.

Ookal zit ik er 4 maanden, times flies by fast when you are having fun. Over een klein maandje is mijn tijd in Hong Kong alweer voorbij gevlogen en moet ik deze geweldige plek verlaten. Gelukkig is er nog geen sprake van een emotioneel, all you need is love waardig afscheid en kom ik na een trip van 2 maanden langs Vietnam, Kuala Lumpur, Indonesië en Singapore nog terug om even de final goodbye te zeggen. Ik ga deze plek zeker missen, maar wel met de wetenschap dat ik zeker nog wel een keer terug keer!

Zeg Rachied, hoe is het daar op zanzibar? (ff linkje checken, is leuk)

Bijgevoegde video alleen zichtbaar indien ingelogd.

Hieronder even een paar picca's van mn tijd in Hong Kong, maar als je je ogen wil trakteren op meer plaatjes moet je even op dit linkje klikken.
link
Ajuus en tot snel!


Bijgevoegde foto alleen zichtbaar indien ingelogd.


Bijgevoegde foto alleen zichtbaar indien ingelogd.


Bijgevoegde foto alleen zichtbaar indien ingelogd.


Bijgevoegde foto alleen zichtbaar indien ingelogd.


Bijgevoegde foto alleen zichtbaar indien ingelogd.

Lees meer...Verberg

Oudere berichten »



www.autodoc.nlwww.uzuma.nl