Kalender

Maandag 1 april
NSSU Zomer-Cup

Donderdag 4 april
Eerste fietstraining

Vrijdag 10 mei
Batavierenrace

Donderdag 30 mei
Wielerkamp

Contact

E.S.S.V. Isis
O.L. Vrouwestraat 1
5612 AW Eindhoven


IBAN: NL14 INGB 0003 6838 28

Social Media

Trainingsuren

Winter (oktober - maart)
Schaatsen:
Dinsdag 18:30-19:45 uur
Donderdag 18:30-19:45 uur

Zomer (maart - oktober)
Droogtraining:
Dinsdag 18:30-20:00 uur
Studentensportcentrum
Trainers: Martien en Olga

Fietsen:(maart - september)
Donderdag: 18:30-20:30 uur
Locatie: Studentensportcentrum
Trainers: Squadra Veloce

Super Prestige Klassement

Welkom

Welkom bij de Eindhovense Studenten Schaats Vereniging Isis!

Met bijna honderd actieve leden is Isis een erg gezellige vereniging waar in de winter veel geschaatst en in de zomer lekker gefietst en gedroogtraind wordt.

In oktober gaat het schaatsseizoen weer van start en kunnen we weer naar hartenlust schaatsen! Tot dan zullen er zomertrainingen zijn. Nieuwe leden zijn hierbij van harte welkom! Wil je graag een keer mee trainen? Stuur dan een mailtje naar het bestuur, of je kunt natuurlijk ook meteen lid worden!


Kalender

Ma 1 apr NSSU Zomer-Cup
Do 4 apr Eerste fietstraining
Vr 10 mei Batavierenrace
Do 30 mei Wielerkamp

NSSU Zomer-Cup: ma 1 apr 06:00 — 20:00

NSSU-ZomerCup
Ben jij regelmatig op de fiets te vinden, ga jij samen met ons mee wielrennen of maak jij gebruik van Strava? Meld je dan aan voor de NSSU-ZomerCup. De NSSU-ZomerCup is een onderlinge wedstrijd met andere studenten schaatsvereniging over de meest gefietste kilometers. Afgelopen jaar is deze Cup door ons gewonnen!

Lees meer...


Nieuws

Crisis

ma, 25/03/19, 18:29 | Hugo | Wedstrijden | 0

Op zondag 24 maart is er in Nijmegen een wedstrijd verreden. Er zijn de volgende afstanden gereden: 500m, 1500m. Deelnemers waren: Hugo.

Bekijk de volledige uitslag!

wo, 26/12/18, 23:29 | Anke | Redactioneel | 0 4

Een stukje over het AK KerstDiner van ons nieuwe Crisisredactielid. Eva-Britt:
De 3de editie van het AKerstdiner vond plaats op maandag 17 december, hét diner waarbij iedereen zijn kookkunsten in de keuken kon showen en zichzelf in zijn/haar mooiste pak of jurk. Dit verdient natuurlijk dan ook een uitgebreid verslag!

Geschreven op de valreep, voordat de voltallige CRISIS redactie afreist naar het koude Zakopane op trainingskamp.

Het kerstdiner vond traditiegetrouw plaats bij David in het zeer charmante maar toch wel hele koude anti-kraakpand. Om 6 uur zou het diner aanvangen, maar om 6 uur was het nog aardig rustig en was er helaas nog weinig eten aanwezig. Bij deze editie kookte iedere deelnemer namelijk voor een groepje mensen, zodat we uiteindelijk een grote tafel vol met heerlijke voor-, hoofd-, en nagerechten hadden. Langzamerhand druppelden de eerste deelnemers binnen, gekleed in prachtige kerstoutfits met lekkere gerechten en zin in een gezellige avond! De voorgerechten werden opgewarmd en klaargezet en de toetjes verdwenen in de koelkast en vriezer. Iedereen had zin in lekker eten en schoof dan ook al snel aan aan de tafels (én deuren). Dat was het moment dat sommigen zich bedachten dat ze hun eigen bord en bestek hadden moeten meenemen, wat voor Rutger bijvoorbeeld betekende dat hij die avond zijn eten at met een groot vleesmes en een fondue vorkje. Het eten zal er vast niet minder om gesmaakt hebben! Iedereen zat in spanning te wachten om hun bord op te mogen scheppen vol met het lekkere eten, echter bleek het dat we nog op 1 iemand moesten wachten: Rachelle. Het werd kwart voor 7, 7 uur en uiteindelijk was Rachelle daar dan! Met een groot applaus werd ze verwelkomt, en waarschijnlijk ook door een hele hoop hongerige en knorrende buiken. Na een geslaagd voorgerecht, met ham en meloen, zalmrolletjes met roomkaas, courgette met ansjovis tapenade en nog veel meer, was het tijd voor het hoofdgerecht. Echter, voordat we mochten beginnen, hield Linda eerst nog een speech. Daarom vond immers het kerstdiner plaats op maandag, zodat Linda een speech kon geven, aangezien zij woensdag niet kon. Iedereen passeerde de revue en er werd een hoop gelachen om de uitspraken van Linda, en wat ze over iedereen te zeggen had. Linda, bedankt voor de mooie speech!

Hierna kon aan het hoofdgerecht begonnen worden, waarbij de heerlijk lasagne, preitaart, groentestoofpot, pastasalades, aardappelgratin en nog veel meer, verorberd werden zonder moeite. Je zou denken dat niemand meer ruimte had voor een toetje, maar niemand was de Brownie Bake-Off vergeten, en had dan ook wijselijk ruimte over gehouden om beide brownies te kunnen proeven. Zowel Bemma als Beva hadden een brownie gemaakt, die van Bemma was wel een graadje ingewikkelder, zij moesten immers allergie proof koken, wat in dit geval betekende dat er amper meer een brownie ingrediënt overbleef. Er mocht immers geen eieren, vanille, chocola en melk meer in. Tijdens het diner vertelde Emma wat ze er dan in hadden gedaan, en toen kwam ze erachter dat ze het gebroken lijnzaad met water, wat een ei vervanger moest zijn, niet helemaal juist had vertaald van het Engelse recept; het bleek iets totaal anders te moeten zijn.. Met spanning wachtte iedereen daarom de brownies af, en uiteindelijk bleken beide brownies favoriet te zijn: zowel die van Bemma met lijnzaad wat geen lijnzaad had moeten zijn, als die van Beva die brownies zo groot als bakstenen had gebakken. Uiteraard waren er ook nog andere lekkere toetjes zoals panna cotta en tiramisoep.

Na al dit heerlijke eten (en drinken) is er uiteraard nog een groepsfoto gemaakt zodat iedereen ook eens op de foto staat in normale kleren, in plaats van een schaatspak. Sommigen grepen deze gelegenheid ook aan om eens van schoenen te switchen: Bjorn wilde toch echt wel eens proberen op hakken te lopen, en zo gebeurde het dat hij met zijn knalgele sokken met papegaaien in de hakken van Katja door het kantoorpand banjerde.

Het was een zeer geslaagde avond, met lekker eten, een mooie speech en goede verhalen! Een goed nieuwjaar gewenst!

Lees meer...Verberg

ma, 18/03/19, 18:39 | Rutger | Foto's | 1 2

Er is een nieuw fotoalbum toegevoegd! Het album "Skeuveltoernooi 2019" bevat 37 nieuwe foto's, genomen op 16 februari.

Bekijk alle foto's in dit album!

zo, 25/11/18, 18:57 | Stijn | Redactioneel | 0 12

Whats up SPEED'IS'!

These years passed so fast, so many great memories! After the warm welcome of the board members (these crazy lovely people) I could not know that I was gonna start one of my best adventures! Lots of smiles later, I have witnessed generous people working hard for others, giving a lot of their free time, I have seen friends kissing, bleeding (3 small drops), partying, cheering, bouncing and crushing (ice bouncing football), sending roses and love letters, sliding on their blades with a smile, or on their butt still with a smile, even the long freeeezing winter nights felt less cold.

You have blessed me with great surprising gifts: drinks, bottle of wine, a ninja beanie! a sweater, a delicious chocolate tab! A lovely postcard from Australia! roses, warm words, mugs, hugs and hands shakes, advises and knowledge, amazing framed collection of pictures, a heart-warming good bye ceremony...

Thank you great people from E.S.S.V. Isis for the Love, keep going faster and faster, I had the feeling to have a family in the NL, succes voor 2018-2019!

Your Frenchy Guillaume.


Bijgevoegde foto alleen zichtbaar indien ingelogd.

Lees meer...Verberg

zo, 17/03/19, 16:34 | Esmée | Foto's | 0 6

Er is een nieuw fotoalbum toegevoegd! Het album "SoftEls IUT Thialf" bevat 46 nieuwe foto's, genomen op 16 maart.

Bekijk alle foto's in dit album!

za, 29/09/18, 13:34 | Stijn | Redactioneel | 0

Op zaterdag 22 september reisden 9 Isisianen af naar het hoge noorden voor een geneugelijk weekendje zomerijs.

Met rood doorlopen ogen, een prominent aanwezige kater en het nodige slaaptekort van het memorabele MomenTUm feest de dag ervoor stapten ze deze zaterdag ochtend rond brunchtijd in de auto of trein op weg naar Ljouwert (in de volksmond ook wel bekend als Leeuwarden). In de auto en de trein kon de roes uitgeslapen worden om fris en fruitig de schaats-capabiliteit van Isis te vertegenwoordigen. Het ijs was snel en lag er mooi bij, hier werd dan ook dankbaar gebruik van gemaakt door de aanwezige schaatsverenigingen die (voor sommige) hun eerste meters op de ijzers weer konden maken. Helaas gold dit niet voor ieder aanwezige Isisiaan en konden bepaalde mensen zonder goed functionerende schaatsen slechts watertandend en wegdromend bij het intense verlangen naar het snelle ijs van de Elfstedenhal langs de kant staan. Gelukkig stond er meer op het drukke programma en konden de handen na een gezellige picknick lunch op de parkeerplaats van de Elfstedenhal alweer warm gemaakt worden voor de verassingsactiviteit.

Natuurlijk staat integreren bij de NSSU hoog in het vaandel, dit was dan ook zeker prioriteit bij het uitzoeken van de verassingsactiviteit. Tijdens het peddelen in een kano of op een SUP-board over de grachten van de pittoreske binnenstad, kon er gezellig gekletst en gelachen worden met de mensen van de verschillende verenigingen.

Uiteraard bleef het hier niet bij en was er nog zorgvuldig een avondprogramma ontwikkeld. De georganiseerde kroegentocht langs drie kroegen in Leeuwarden bracht wederom een memorabele avond teweeg. Een groot aantal goudgele pretcilinders, shotjes, ad wedstrijden, foute hits en het zoveelste adtje wat de voorzitster van de NSSU aangenaaid werd, kon de avond vertrouwd bij de Febo met een diagonaaltje of kipburger afgesloten worden.
De volgende dag kon het pils op het ijs er weer langzaam uitgezweet worden waarna er na een kopje koffie de lange terugweg naar het warme zuiden begonnen kon worden. Al met al, een erg geslaagd weekend zomerijs!

Lees meer...Verberg

za, 16/03/19, 23:49 | Bavo | Wedstrijden | 1 5

Op zaterdag 16 maart is er in Heerenveen een wedstrijd verreden. Er zijn de volgende afstanden gereden: 500m, 1000m, 1500m. Deelnemers waren: Frank, Filipe, Esmée, Emma, Bavo, Anke, Hugo, Indy, Joep, Linda, Rutger, Rachelle, Menno.

Bekijk de volledige uitslag!

za, 23/06/18, 18:45 | Mannes | Redactioneel | 0 11

Het is zover, zaterdag ochtend 16 juni, Amsterdam - Parijs staat nu echt voor de deur. Vreemd hoe het eerst zo ver weg leek. Mijn lichaam was al de hele week steeds onrustiger geworden, maar moest de explosie nog even inhouden.

Of het de rust, de spanning of het koolhydraten stapelen was weet ik niet, maar de start kon me niet vroeg genoeg beginnen. Fysiek was ik er klaar voor, dat wist ik, maar hoe ga je al dat eten verwerken? Hoe ga je een hele nacht door fietsen? En de grote vraag van iemand met Mankes als bijnaam is: blijf ik heel?

Met een tot de nok toe volgeladen auto met wielen en tassen op schoot kwam team Op Dreef tot het Eijnden (Joep en ik) met de volgploeg Anke en Ronald (vriend van Joep) aan in Amsterdam. Kai(ervaringsdeskundige van Lacustris) zei al lachend dat dit het rotste uur van heel de reis zou worden. Er is dan ook nog zoveel te doen! Naast omkleden en spullen pakken vooral eten, zeiken, schijten en repeat. Uiteindelijk was daar het verlossende startschot waar iedereen achter elkaar naar het kanaal stormde om een paar uur tegen de wind in te knallen.


Bijgevoegde foto alleen zichtbaar indien ingelogd.

Het is heerlijk hoe iedereen elkaar op aan het jagen is, want nu iedereen nog bij elkaar is wil je ze niet uit het zicht verliezen. Posities worden een beetje verwisseld, tempo's worden ingeschat, maar vooral andere routes en tussenstops zorgden ervoor dat je ineens alleen was. 4 teams lagen intussen al aardig voor op de rest, waar team Sonic (Rutger en Ron) en wij in strijd waren met Pelle en Luuk van Lacustris en een team van SKITS. Het was een beetje gissen of je voor of achter lag, maar soms kwamen we ineens een ander team of hun volgwagens tegen.

Met een heerlijk zonnetje hadden we ineens Breda al bereikt met een snelheid van zeker 31 km/h. Dwars door Breda was misschien de kortste weg en als je stoplichten kon negeren misschien ook de snelste, maar al dat stoppen en draaien begon ons vooral te frustreren. Ook in België liepen de frustraties hoog op door verschrikkelijke fietspaden die je dwongen op de weg te fietsen en vervolgens door auto's te worden nagetoeterd, middelvingers te ontvangen en van je sokken gereden te worden. Ook in Antwerpen hadden ze besloten eens wat aan de weg te doen, maar dan ook meteen alles overhoop te gooien. Al dat keren en draaien afgewisseld met door mensenmassa's rammen was ook niet goed voor de gemoedsrust en de gemiddelde snelheid. Met een lekke band en een afgesloten brug, die we gelukkig te voet nog over konden, dachten we eindelijk de grootste problemen wel gehad te hebben. Goed dat we niet wisten wat er nog komen ging...

Terwijl onze lieftallige volgploeg ons na 190km weer blij aan het maken waren met eten en drinken zagen we 2 teams langskomen. Rutger wisten we achter ons te liggen, dus we lagen vooraan! Nu we dit wisten moesten we snel de achtervolging in! Vol motivatie knalden we in fors tempo door, maar toen sloeg het noodlot toe... Valpartij! Een vaag kruispunt in combinatie met een ligstuurtje veroorzaakte een kop-staart botsing, waar vooral Joep gehavend was, maar gelukkig wel verder kon. Een groter probleem was mijn achterwiel, die een flink slag opgelopen had. Met de remmen open zetten en verder rijden kwam onze volgploeg achter ons aan met een reservewiel. Ware het niet dat de cassette vast zat en die niet gebruikt kon worden... Het wiel was daarvoor nog gewoon gebruikt, dus wat er mee gebeurd is weet ik niet. Maar toen eindelijk het kromme wiel er weer in zat kwamen daar ineens Rutger en Ron aan. Het balen dat ze ons bijgehaald hadden werd al snel omgezet in blijdschap, omdat we hun reservewiel mochten gebruiken! Met wat logistieke en technische uitdagingen werd het wiel uitgewisseld door de volgploegen en konden we verder op een goed wiel. Dan merk je ineens weer wat voor verschil dat maakt...


Bijgevoegde foto alleen zichtbaar indien ingelogd.

De avond begon in te vallen en we vonden nog wat tijd om plaatjes te schieten met de ondergaande zon in het prachtige Waalse landschap. Genieten! De Belgen wilden nog wel graag een duidelijke grens maken met Frankrijk. De laatste 3 km voor de grens hebben ze met een helikopter wat stenen naar beneden gegooid en dat was onze weg. In het donker over deze kasseien knallen met wat gevoelige billetjes was al wat minder, maar toen ik ineens een knal hoorde en abrupt stilstond was mijn liefde voor de kasseien snel verdwenen. De spaak was uit mijn voorwiel geknald en liet een net zo mooi slag als mijn achterwiel achter. Spaak maar vast getaped en weer zwabberend door naar onze avondmaaltijd stop. Ja, het was om 12 uur, na 300 km tijd voor een lekkere warme pasta en soep!


Bijgevoegde foto alleen zichtbaar indien ingelogd.

Met een volle maag en warme kleding vielen we het lange donkere deel van de nacht aan. Hier werd het voor mij steeds zwaarder, waar het voor Joep steeds makkelijker leek te gaan. Joep reed nog soepel op kop, waar ik half slapend achter hem aan reed. He kut, lig ik weer 20 meter achter... Het was mezelf in mijn gezicht slaan en van alles proberen om wakker te blijven, maar continu lag ik weer achter en moest ik er weer naartoe rijden. Het hielp ook niet dat mijn maag-darm stelsel zich steeds meer begon te verzetten, waardoor een koffie er ook echt niet in kon. Ook een poging tot een Dumoulin gaf geen verlichting, dus dan maar door kachelen.


Bijgevoegde foto alleen zichtbaar indien ingelogd.

We gingen nog steeds in een lekker tempo, maar onze goede verlichting was ook in het vizier gekomen van 2 jagers. Als uit het niks kwamen Pelle en Luuk opduiken. Daar konden we natuurlijk niet voor afhaken en ons tempo werd ook opgeschroefd. Zeker toen we een klimmetje op reden werd het koers. Om en om werd er met krachten gesmeten, tot bij mij het limiet wel echt bereikt was. Met lampjes die steeds verder weg reden begon het langzaam aan toch licht te worden en kwamen we dichter bij Parijs in de buurt. Het beste was er al wel af, zeker na die krachtsinspanning, maar we wisten al dat we het zouden halen. Gelukkig was het in de vroegte nog druk over de grote autowegen richting Parijs. Waar andere teams met bescherming van de volgwagen doodsangsten uitstonden konden wij prima Parijs binnenrijden. Dan kom je er wel achter wat een enorme wereldstad het is, want vanaf de buitenwijken tot de Eiffeltoren ben je nog zeker 15 km over allemaal kruisingen heen en het crossen. Maar uiteindelijk waren we na deze lange, helse tocht aangekomen in Parijs!


Bijgevoegde foto alleen zichtbaar indien ingelogd.

Gelukkig hadden wij bedacht dat we dit gevierd moest worden met bubbels en hadden we het goed geheim weten te houden voor de volgploeg! Vooral leuk dat de volgploeg hetzelfde had bedacht en de organisatie blijkbaar ook voor elk team een flesje had ingekocht. Zo stonden we dus met 3 flessen bij de Eiffeltoren op de vroege ochtend en voelde ik het al hangen na het kleine bodempje dat overgebleven was.

Het was echt een ongelofelijke ervaring, die we niet snel zullen vergeten! Het was niet zonder slag of stoot, wat het misschien nog wel epischer maakt voor ons. Vooral de volgende dag in Parijs staan was een onwerkelijk gevoel. Het is nog steeds nagenieten en het smaakt gek genoeg naar meer. Of het nog een keer Amsterdam - Parijs zal worden weet ik niet, maar ik zie mezelf in ieder geval nog eens zo'n uitdaging aangaan! En mocht je zelf twijfelen het te doen, zeker doen!


Bijgevoegde foto alleen zichtbaar indien ingelogd.

Lees meer...Verberg

do, 14/03/19, 14:19 | Emma | Nieuws | 0 3

Op een druilerige dag in een regenachtige week verzamelden een groep Isisianen zich bij een kerk. Vanaf deze week moesten ze het zonder schaatsen stellen, maar ook de droog-, wielren- en hardlooptrainingen waren nog niet begonnen. Een gezamenlijk schietgebedje voor beter weer? Nee, de kerk was omgebouwd tot een trampoline festijn.

Iedereen vermaakte zich uitstekend door als een malle op en neer te stuiteren, salto’s te maken of om te proberen deze te maken, angsten te overwinnen, elkaar met voltreffers te raken tijdens een spontane vorm van trefbal en lang verleerde trucjes van turnen uit de kast halen. En als je dan helemaal buiten adem bij stond te komen waren al die kinderlijk blije gezichtjes een mooi aanzien!
Na afloop werd er een grote kan limonade besteld en een paar ijsjes om het kinderfeestje mooi af te sluiten. Toegegeven, die kan limonade stond wel op het menu, maar werd niet besteld. Als studenten waardig gingen we aan de Leffe Blond en de échte kinderen aan een ijsje.

Lees meer...Verberg

di, 22/05/18, 22:57 | Mannes | Redactioneel | 0 9

Habari ?!

Ik kan het zelf niet echt geloven maar ondertussen zit ik al 3,5 maand in Tanzania en heb ik nog maar een kleine twee maanden te gaan. Daardoor heb ik nu al voor de tweede keer wielerkamp moeten missen, maar veel spijt heb ik daar niet van hihi. Zelf heb ik namelijk ook al een heleboel gave dingen gedaan

Mijn reis begon op het vasteland in Arusha waar meer studenten vanuit dezelfde organisatie zitten, hier zou ik een weekje zijn om de trainingen vanuit de organisatie te kunnen bijwonen en daarna zou ik weer vertrekken richting Zanzibar. Die eerste week wel nog een paar mooie plekjes van het vasteland mee kunnen pakken zoals de hotsprings (met Dr. Fish visjes) en een korte safari trip naar Tarangire National Park, met heel veel olifanten.



Bijgevoegde foto alleen zichtbaar indien ingelogd.


Bijgevoegde foto alleen zichtbaar indien ingelogd.


Vervolgens dus vertrokken naar Zanzibar, waar het toch allemaal wat schraler is dan ik verwacht had. De stranden zijn prachtig maar Stone Town zelf ziet er slecht onderhouden en vies uit. Wellicht ook de reden dat ik na 3,5 maand nog steeds geen rondje ben gaan lopen om foto's te maken, die houden jullie dus nog van me tegoed.

Anyway, de hele reden waarom ik hier ben is om stage te lopen in het ziekenhuis. Ik loop stage in het Tasakhtaa Global ziekenhuis, wat hier is neergezet door Indiërs. Het ziekenhuis is nu drie jaar oud, wat dus vrij jong is, en dat is ook wel te merken aan de structuur. En daar bedoel ik mee dat die nergens te bekennen is. Dat maakte het voor mij erg lastig om mijn draai te vinden, maar ondertussen is dat wel gelukt op de derde verdieping. Daar zit de algemene medische en chirurgische afdeling dus hier komen veel verschillende casussen langs wat heel leerzaam is. Een tijdje terug heb ik mijn tussenbeoordeling gehad en stage is heel tevreden en over een weekje komen twee docenten van Fontys langs en dan hoop ik dat ik hen daar ook van kan overtuigen... De mensen hier zijn namelijk al snel tevreden en zullen nooit kritiek geven op een mzungu (een blanke). Buiten dat, zijn de collega's super aardig en helpen ze me als ik ergens niet uit kom, zoals infuus prikken, waar ik kei hard in faal


Bijgevoegde foto alleen zichtbaar indien ingelogd.

Anyway, buiten stage bestaat er ook nog een leven op Zanzibar! En een heel leuk leven! In de eerste weken zag ik het allemaal niet zo zitten maar ondertussen heb ik een aantal hele toffe mensen leren kennen van over de hele wereld en daar ga ik vaak dingen mee doen. Ook heb ik nu twee Nederlandse huisgenootjes en met één van de twee kan ik supergoed overweg dus dat is wel fijn en die ander is echt een ramdebiel, maargoed. Op z'n minst gebeuren er nu op zijn zachts gezegd interessante dingen in ons huis haha.

Halverwege april waren we alle drie weer in Arusha en daar zijn we met nog drie andere meiden op Safari geweest naar de Serengeti en de Ngorongoro Crater, wat echt suuuuuuper vet was. In vergelijking met Zuid-Afrika kan ik wel zeggen dat Tanzania het safari walhalla is! De Big 5 heb ik helaas niet allemaal kunnen spotten omdat de luipaarden denk ik te lui () waren om zich te laten zien. Maar in plaats daarvan vind ik de cheetah een goede vervanger!


Bijgevoegde foto alleen zichtbaar indien ingelogd.


Bijgevoegde foto alleen zichtbaar indien ingelogd.

Buiten de safari ben ik ook nog een schildercursusje gaan doen, heb ik een mountainbike tripje gedaan naar Lake Manyara en zijn we naar de BBB geweest. En nee, ik ben niet even op en neer gevlogen voor de Buik Benen Billen les op het SSC, maar we zijn naar de Bananen Bier Brouwerij geweest. Dit smaakte niet eens zo heel gek, met maar liefst 1,5% alcohol haha. Op Zanzibar heb ik al meerdere Full Moon Party's onveilig gemaakt en heb ik alle toeristische plekjes wel gehad. Afgelopen weekend heeft de crew zich daarom richting Dar es Salaam verplaatst en daar hebben we ook een topweekend gehad aan zee. Ook het snorkelen is erg mooi en dan zie je heel veel visjes die je herkent uit Nemo, dus dat is wel leuk. Ik heb denk ik zo'n 20 minuten een dory visje gestalkt omdat ik met em op de foto wilde, speciaal voor Dorus, en het is semi-gelukt, see for yourself


Bijgevoegde foto alleen zichtbaar indien ingelogd.


Bijgevoegde foto alleen zichtbaar indien ingelogd.


Bijgevoegde foto alleen zichtbaar indien ingelogd.


Bijgevoegde foto alleen zichtbaar indien ingelogd.

Verder mis ik het schaatsen en sporten in zijn algemeen wel. Tot nu toe ben ik 5 keer naar de aerobics les geweest en verder doe ik dansjes tijdens het uitgaan (stilstaan gaat niet met deze muziek) and that's it. Echter zweet ik me hier standaard iedere dag kapot door de hoge luchtvochtigheid dus wellicht dat dat ook meehelpt. Ik kijk er wel weer naar uit om thuis als het koud is lekker onder je dekentje te kunnen liggen, of om lekker op de fiets te kunnen stappen en een rondje te fietsen, om niet door iedereen aangesproken te worden op straat, om weer oneindig veel kaas te kunnen eten en om überhaupt normaal boodschappen te kunnen doen met muziek in je oren. Zanzibar heeft heel veel mooie dingen, maar de cultuur is echt een no go voor mij. Op vrijdag begint de Ramadan en dan zijn heel veel winkels dicht, dus dan kom je letterlijk niet meer aan eten. Dus dat wordt een lichtelijk probleem voor mij aangezien ik hier uiteraard niet aan mee ga doen en na 3 uur zonder eten al afkickverschijnselen krijg....

Maargoed, als zij het kunnen, moet ik het ook wel overleven. Ik kijk in ieder geval wel al uit naar het suikerfeest waar eindeloos gekaand mag worden! Aan dat deel van de Ramadan doe ik dan natuurlijk wel weer mee

Ik kan nog zo veel meer typen luitjes, maar ik kan me voorstellen dat jullie ook betere dingen te doen hebben. Mocht dit niet zo zijn, dan is hier nog meer te lezen: link

Halverwege juli ben ik weer terug om jullie te vervelen met mijn blijheid!

Kusjessss uit het regenachtige Zanzibar! Met iedere avond weer een andere mooie zonsondergang


Bijgevoegde foto alleen zichtbaar indien ingelogd.


Bijgevoegde foto alleen zichtbaar indien ingelogd.

Lees meer...Verberg

Oudere berichten »



www.autodoc.nl